14 مرداد

روزهایی که یاد می گیریم بگذاریم ساعت هایش بگذرند. بگذاریم ساعت ها کار خودشان را بکنند و ما هم کار خودمان را. روزهایی که باید بگذاریم اتفاق ها بی محابا برایمان بیفتند و ما بدونِ پیش بینی و یا اساسا داشتنِ ایده ای درباره ی حتی یک دقیقه بعدمان، تنها با لحظه های پیش رویمان همراهی کنیم و در سیل همه ی اتفاق ها غرق شویم ... همه ی اتفاق های تلخ و شیرینی که وقتی دست از پیش بینی کردن شان می کِشیم و نمی دانیم شان، متعجبانه می بینیم چه حادثه هایی برای اتفاق افتادن وجود داشته و ما در تمام سال های عمرمان ناخواسته مجالی به آنها نداده ایم. و بعد از اینکه چنین اتفاق هایی بدون برنامه ریزی و بدون پیش بینی حادث ش

برچسب: مرداد, نویسنده: کیانوش حیدری تاريخ: جمعه 27 مرداد 1396 ساعت: 12:19

16 مرداد

- ما واقعا هر دو یکی هستیم و نباید مخصوصا سوتفاهم ایجاد کنیم.- نمی کنیم.- ولی مردم می کنند. همدیگه رو دوست می دارند ولی مخصوصا سوتفاهم ایجاد می کنند و ناگهان می بینند که دیگه یکی نیستند.- ما دعوا نمی کنیم.- نباید بکنیم. برای اینکه فقط ما دو نفر هستیم و تو این دنیا دیگه همه ش دیگرون هستند. اگر اختلافی میون ما پیدا بشه، اون وقت ما هم میریم جزو دیگرون می شیم.- نه، نمی شیم. چون که تو شجاع تر از اون هستی که بشی. آدم شجاع هیچ وقت بلایی سرش نمی آد.- البته از مُردن که می میره.- ولی فقط یک دفعه.- معلوم نیست. کی گفته؟- ترسو هزار دفعه می میره، شجاع فقط یک دفعه.- خوب آره. کی گفته؟- نمی دونم.- احتمال داره

برچسب: مرداد, نویسنده: کیانوش حیدری تاريخ: جمعه 27 مرداد 1396 ساعت: 12:19

23 مرداد

این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به دوران میانسالی ام فکر می کنم - اگر اساسا پا به چنین دوره ای بگذارم.باباجون را که می بینم هی بیشتر و بیشتر میانسالی خودم را تصور می کنم ... لابد من هم نشسته ام روی یک ویلچیر - چون در عُنفوان جوانی از ناحیه ی زانو و کمر به میزان کافی درب و داغون هستم و تکلیف پیری ام از همین حالا مشخص است - و در هر دو جمله یکی، کلمه ها و اسامی را فراموش می کنم. لابد برای من هم هرروز عصر به دلگیریِ عصرهای جمعه است و از 6 صبح که چشم هایم را باز می کنم منتظرم یکی از بچه ها یا نوه ها درِ خانه ام را بزند و بیاید تو.لابد من از آن پیرزن های غر غرو می شوم که همه ی اطرافیان از دستشان عا

برچسب: مرداد, نویسنده: کیانوش حیدری تاريخ: جمعه 27 مرداد 1396 ساعت: 12:19

16 تیر

فکر می کنم، این واقعا احساس عجیبی است وقتی موجودِ 63 سانتی متری ای را می بینی که آدم ها می گویند چقدر فاصله ی دماغ و دهنش شبیه توست و اخلاقش برای نخوابیدن عینا مشابه تو است؛ اینکه در اوج خواب آلودگی برای چهار دقیقه چشم هایش را می بندد و بعد بلند می شود و خواب کاملا از سرش پریده! این واقعا حس عجیبی ا